::::::   ::::

.....................................................................................................................

ابرها ديگر نمي بارند
غچي ها ديگر نمي خوانند
مگر چه شد كه بلبلان و قمريان
نواي عشق و دوستي نمي سرايند

فضاء گرفته و تاريك
نشسته است به گونه ها غبار غم
مگر گذشته بوم شوم ز سبزه زار خاك ما ؟
ويا سپاه ظلم و جهل گرفته است شهر ما ؟
نمي رسد به گوش ها ز طفلكان ترنمي
مگر ببسته دهن شان ؟
ويا فشرده حلق شان ؟
ويا شكافته قلب شان ؟

چمن خاموش و زرد و زار
چنان گويي ، كه باريده ز بالا آهن و آتش
ز طرف دشمنان صلح و آشتي
همان سپاه جهل و خصم آدمي
همان قشون ظلم و ضد مردمي

به جاي اشك خون چكد
ز چشم مادر وطن
بگذار بگريم زار
در سوگ هموطن

برخيز با همرهان
بشكن سپاه جهل
تا پاي جان برزم
با دشمن دغل
تا پاي جان بجنگ
با ديو ظلم و جهل
نفرين هزار نفرين
بر دشمن بشر
              

                                               6 عقرب 1375 هـ ش