::::::   ::::

.....................................................................................................................

 

 

آنـكه عمري به رهت ديده به ره دوخت منم      آنـكه بـا مژه ز ره خـار جـفا روفت iiمنم
آنـكه  از حـرف وفـا ذره نياموخت 
iiتوئي      آنـكه  پروانه صفت پيش رخت سوخت منم
آنـكه  بـر چشـم تـرم رحم نكردي 
iiتوئي      آنـكه  از جـور و جـفاي تو نه آشفت منم
آنـكـه پيـمان وفـا را بـشكستاند 
iiتـوئي      آنـكه  بـا خون جگر باز به هم دوخت iiمنم
آنـكه  پاس صـحبت يـار نـدانست 
iiتوئي      آنـكه  حرف حرف وفا زمكتب آموخت iiمنم
آنـكه  بـادوست بـكرد حيله و 
iiتزويرتوئي      آنـكه بـاساده دلـي حـرف تو بشنفت iiمنم
آنـكه تـار ازما گسست بامدعي بست 
iiتوئي      آنـكه  بـرسينه زغـم سنگ جفاكوفت iiمنم

آنكه تاخت رخش هوا به صوب آسمان توئي

آنـكه خـاك ره شـدن ز ذره آمـوخت منم

 

24  سرطان 1375 هـ ش iiجده

 

 

 

 

 
     

Copyrights © 2007  SAbdullah.net -  All rights reserved